Bir kelimenin kökenini merak ediyor musunuz?

zeka Arapça

ذكاء (ḏakā')

Arapça 'parlama, tutuşma, keskin olma' anlamındaki 'ḏakā' sözcüğünden Türkçeye geçmiş olup zihnin keskinliğini ve parlaklığını ifade eder.

İnsanın düşünme, akıl yürütme, kavrama ve problem çözme yeteneği.

Gelişim Hattı

  1. Arapça: ḏakā (parlama, alev alma, zihni keskin olma)
  2. Osmanlı Türkçesi: ẕekā (keskin zekâ, kavrayış)
  3. Türkçe: zeka (zihinsel kavrama yeteneği)

Kökdaş Kelimeler

zeki
Arapça ḏakī (keskin anlayışlı, parlak) sözcüğünden gelir; zeka ile aynı köktendir.

Tartışma