yaz Türkçe
yāy / yāz
Türkçe kökenli bir sözcük olup, mevsim adı olarak en eski Türk yazıtlarından bu yana kesintisiz olarak yaşamaktadır.
Gelişim Hattı
- Proto-Türkçe: *yāy / *yāz (yaz mevsimi, sıcak mevsim/bahar)
- Eski Türkçe: yāy / yaz (yaz mevsimi, ilkbahar)
- Orta Türkçe: yaz (yaz mevsimi, bahar)
- Osmanlı Türkçesi: yaz (yaz mevsimi)
- Türkiye Türkçesi: yaz (yılın en sıcak mevsimi)
Anlam Evrimi
- Sıcak mevsim, doğanın canlandığı ilkbahar/yaz dönemi
- Günün ve havanın en sıcak olduğu mevsim (yaz)
Türkçedeki İlk İzler
- Orhun Yazıtları'nda (8. yüzyıl) 'yāy' biçiminde mevsim adı olarak geçer.
- Divânu Lugâti't-Türk'te (11. yüzyıl) 'yaz' biçiminde ilkbahar ve sıcak mevsim anlamıyla kaydedilmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- yaz + -lık ekiyle türetilmiş, yaz mevsimine özgü yer veya giysi.
- Eski Türkçe yāy (yaz) kökünden gelen, yazın konaklanan yüksek ve serin otlak.