yay Türkçe
yaː
Eski Türkçe döneminden beri varlığını koruyan öz Türkçe bir sözcüktür. Ok atmaya yarayan yay veya bükülgen çubuk anlamındaki kökten evrilmiştir.
Gelişim Hattı
- Ana Türkçe: *yaː (ok yayı)
- Eski Türkçe: yaː (ok yayı)
- Orta Türkçe: yay (ok yayı, elastik eğri aygıt)
- Türkiye Türkçesi: yay
Anlam Evrimi
- Ok atmak için kullanılan eğri araç
- Esnek çubuk veya gerilimli tel mekanizması
Türkçedeki İlk İzler
- Eski Türkçe Orhun Yazıtları ve Tonyukuk Yazıtı'nda 'ya' biçiminde geçer.
- Divânu Lügati't-Türk'te (11. yüzyıl) 'yaː' biçiminde ve ok atmaya yarayan yay anlamıyla kaydedilmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- Eski Türkçede yay-ağ (yay kuşanmış kimse, piyade) biçiminden gelişmiştir.