veteriner Fransızca
vétérinaire
Fransızca vétérinaire sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kelimenin kökü Latince yük veya çekim hayvanı anlamına gelen veterinus sözcüğüne dayanır.
Gelişim Hattı
- Latince: vetus (yaşlı, eski)
- Latince: veterinus (yük veya çekim hayvanı, binek)
- Latince: veterinarius (yük hayvanlarıyla ilgilenen kişi/hekim)
- Fransızca: vétérinaire (hayvan hekimi)
- Türkçe: veteriner (hayvan hekimi)
Yapısal Parçalanış
- veterin- Kök
- Yük veya binek hayvanı
- -aire Sıfat ve meslek eki
- Ait olan, ile ilgili kişi
veterin- (yük hayvanı) + -aire (aitlik eki) → vétérinaire (yük hayvanlarıyla ilgilenen hekim)
Anlam Evrimi
- Yaşlı/dengeli yük hayvanı
- Yük hayvanı hekimi
- Tüm hayvanların sağlığıyla ilgilenen hekim
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 19. yüzyılın sonlarında Osmanlı Batılılaşma dönemi tıp ve askerî metinlerinde görülür.
Kökdaş Kelimeler
- veteran
- Aynı Latince vetus (yaşlı, kıdemli) kökünden türemiştir.