Gelişim Hattı

1. Proto-Sami dili: *walad- (doğurmak, çocuk dünyaya getirmek)
2. Arapça: walad (çocuk, evlat)
3. Osmanlı Türkçesi: veled (çocuk, evlat)
4. Türkçe: veled (çocuk)

Anlam Evrimi

1. Doğurulan şey, çocuk
2. Erkek çocuk
3. Mecazi olarak haylaz veya yaramaz çocuk

Türkçedeki İlk İzler

• Türkçede en geç 14. yüzyıla ait Divan-ı Türki ve yazılı metinlerden itibaren görülür.
• Eski Osmanlı hukuki belgelerinde 'veled-i ...' biçiminde baba adıyla kişiyi tanımlamak için yaygınca kullanılmıştır.

Kökdaş Kelimeler

evlat

Arapça 'walad' (çocuk) kelimesinin çoğul biçimi olan 'awlād' sözcüğünden Türkçeye geçmiştir.

valide

Arapça 'doğuran kadın, anne' anlamına gelen 'wālida' kelimesinden gelmektedir.

valit

Arapça 'doğuran, baba' anlamına gelen 'wālid' kelimesinden türemiştir.

tevellüt

Arapça aynı kökten türeyen ve 'doğma, doğum tarihi' anlamına gelen 'tawallud' sözcüğünden gelir.

mevlit

Arapça 'doğum yeri veya zamanı' anlamına gelen 'mawlid' sözcüğünden geçmiştir.