telefon Fransızca
téléphone
Türkçeye 19. yüzyılın sonlarında Fransızca "téléphone" sözcüğünden geçmiştir. Kelime, Eski Yunanca "uzak" anlamına gelen "tēle" ile "ses" anlamına gelen "phōnē" ögelerinin birleştirilmesiyle Fransızcada türetilmiştir.
Sesleri elektrik dalgaları aracılığıyla uzak mesafelere ileten iletişim cihazı.
Gelişim Hattı
- Proto-Hint-Avrupa: *bheh₂- (konuşmak, söylemek)
- Eski Yunanca: tēle (uzak)
- Eski Yunanca: phōnē (ses)
- Fransızca: téléphone (uzak ses)
- Osmanlı Türkçesi: telefon (telefon)
- Türkçe: telefon (telefon)
Yapısal Parçalanış
- télé- Ön ek
- Uzak
- -phone İsim kökü / İkinci bileşen
- Ses
télé- (uzak) + -phone (ses) → téléphone (uzak ses)
Kökdaş Kelimeler
- televizyon
- Eski Yunanca tēle (uzak) ön ekinden türetilmiş olup telefon ile ilk bileşeni ortaktır.
- telgraf
- Eski Yunanca tēle (uzak) ön ekinden türetilmiş bir diğer iletişim terimidir.
- mikrofon
- Eski Yunanca phōnē (ses) kökünden türetilmiş olup telefon ile ikinci bileşeni ortaktır.
- fonetik
- Eski Yunanca phōnē (ses) kökünden gelen ses bilimi terimidir.