telefon Fransızca
téléphone
Türkçeye 19. yüzyılın sonlarında Fransızca "téléphone" sözcüğünden geçmiştir. Kelime, Eski Yunanca "uzak" anlamına gelen "tēle" ile "ses" anlamına gelen "phōnē" ögelerinin birleştirilmesiyle Fransızcada türetilmiştir.
Gelişim Hattı
- Proto-Hint-Avrupa: *bheh₂- (konuşmak, söylemek)
- Eski Yunanca: tēle (uzak)
- Eski Yunanca: phōnē (ses)
- Fransızca: téléphone (uzak ses)
- Osmanlı Türkçesi: telefon (telefon)
- Türkçe: telefon (telefon)
Yapısal Parçalanış
- télé- Ön ek
- Uzak
- -phone İsim kökü / İkinci bileşen
- Ses
télé- (uzak) + -phone (ses) → téléphone (uzak ses)
Kökdaş Kelimeler
- Eski Yunanca tēle (uzak) ön ekinden türetilmiş olup telefon ile ilk bileşeni ortaktır.
- Eski Yunanca tēle (uzak) ön ekinden türetilmiş bir diğer iletişim terimidir.
- Eski Yunanca phōnē (ses) kökünden türetilmiş olup telefon ile ikinci bileşeni ortaktır.
- Eski Yunanca phōnē (ses) kökünden gelen ses bilimi terimidir.