Hangi kelimenin kökenini merak ediyorsunuz?

teberruat Arapça

تبرّعات (tabarruʿāt)

Arapça b-r-ʿ (cömert ve üstün olmak) kökünden türetilen teberru (gönüllü bağış yapma) kelimesinin kurallı dişil çoğuludur. Türkçeye Osmanlı döneminde girmiştir ve bağışlar anlamına gelir.

Gelişim Hattı

  1. Arapça: baraʿa (cömert/üstün oldu)
  2. Arapça: tabarraʿa (gönüllü olarak bağışladı)
  3. Arapça: tabarruʿ (karşılıksız bağış yapma)
  4. Arapça: tabarruʿāt (bağışlar)
  5. Osmanlı Türkçesi: teberruāt (bağışlar)
  6. Türkçe: teberruat (bağışlar)

Yapısal Parçalanış

tabarruʿ Kök İsim (Tefe‘‘ul mastarı)
gönüllü verme, bağış
-āt Çoğul Eki
dişil/kurallı çoğul (bağışlar)

tabarruʿ (bağış) + -āt (çoğul eki) → tabarruʿāt (bağışlar)

Anlam Evrimi

  1. Gönüllü ve karşılıksız olarak cömertlik göstermek
  2. Karşılıksız verilen şeyler, bağışlar

Türkçedeki İlk İzler

  • Osmanlı Türkçesi metinlerinde en geç 19. yüzyıldan itibaren resmî yazışmalarda ve vakfiye kayıtlarında sıklıkla görülür.

Kökdaş Kelimeler

Arapça aynı kökten türeyen mastar hali (bağış, hibe).
Arapça aynı kökten türeyen etken ortaç; bağış yapan, bağışçı.

Tartışma