tayyip Arapça
طَيِّب (ṭayyib)
Türkçeye Arapçadan geçmiş olan kelime, "hoş ve iyi olmak" anlamına gelen ṭ-y-b kökünden türetilmiş bir sıfattır.
İyi, güzel, hoş olan, temiz ve helal.
Gelişim Hattı
- Arapça: ṭ-y-b (hoş ve iyi olmak)
- Arapça: ṭayyib (iyi, güzel, temiz)
- Osmanlı Türkçesi: ṭayyib (iyi, hoş)
- Türkçe: tayyip (iyi, hoş)
Yapısal Parçalanış
- ṭ-y-b Kök
- Hoş ve iyi olmak
- faʿʿil (ṭayyib) Sıfat vezni
- İyi, güzel nitelikte olan
ṭ-y-b (kök) + faʿʿil (vezn) → ṭayyib (iyi, hoş)
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 14. yüzyıl Osmanlı metinlerinden itibaren Arapça sıfat kullanımıyla görülmektedir.
Kökdaş Kelimeler
- tayyibe
- Arapça ṭayyib kelimesinin dişil biçimidir.