Hangi kelimenin kökenini merak ediyorsunuz?

tanrı Türkçe

teŋri

Eski Türkçe teŋri (gök, ilah, yüce varlık) sözcüğünden evrilmiştir. Kökü Proto-Türkçe ve genel Altay dilleri katmanlarına kadar uzanır.

Gelişim Hattı

  1. Proto-Türkçe: *teŋri (gök, gök tanrısı)
  2. Eski Türkçe: teŋri (gök, tanrı)
  3. Orta Türkçe: taŋrı (ilah, tanrı)
  4. Osmanlı Türkçesi: طڭرى / تنكری (tañrı / teñri)
  5. Türkiye Türkçesi: tanrı

Anlam Evrimi

  1. Gök yüzü, sema
  2. Gök ilahı
  3. Yaratıcı, ilah, Tanrı

Türkçedeki İlk İzler

  • En geç 8. yüzyıla ait Orhun Yazıtları'nda (Kül Tigin ve Bilge Kağan yazıtları) 'teŋri' biçiminde ve hem gökyüzü hem de ulu yaratıcı anlamında kaydedilmiştir.
  • 11. yüzyılda Divânu Lugâti't-Türk'te 'teŋri' olarak 'ulu Tanrı' ve gayrimüslim Türklerin gözünde 'gökyüzü' anlamıyla belgelenmiştir.

Kökdaş Kelimeler

Aynı kökten türetilen eski Türk inanç sistemi terimi.

Tartışma