suret Arapça
صورة (ṣūra)
Arapçada 'şekil, biçim, resim' anlamına gelen ṣūra sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Sözcük Semitik *ṣwr (şekil vermek, çizmek) köküne dayanır.
Yüz, çehre, biçim veya görünüş.
Gelişim Hattı
- Proto-Sami dili: *ṣwr (şekil vermek, biçimlendirmek)
- Arapça: ṣūra (biçim, resim, görünüş)
- Osmanlı Türkçesi: ṣūret (yüz, biçim, resim)
- Türkçe: suret (yüz, biçim)
Anlam Evrimi
- Biçim, şekil, form
- Resim, tasvir, heykel
- Yüz, çehre, dış görünüş
- Tarz, yol (ör. 'ne suretle')
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 14. yüzyıldan itibaren yazılı metinlerde tespit edilmektedir.
- Eski metinlerde hem 'resim, görüntü' hem de 'yüz, biçim' anlamlarıyla yaygın olarak kullanılmıştır.
Kökdaş Kelimeler
- tasvir
- Arapça ṣ-w-r kökünden gelen ve 'resmetme, biçimlendirme' anlamına gelen sözcük.
- musavvir
- Arapça ṣ-w-r kökünden türetilen 'tasvir eden, resim veya heykel yapan' anlamındaki sözcük.