sorgu Türkçe
sorgu
Türkçe sor- (sormak, araştırmak) fiil köküne, fiilden isim türeten -gu ekinin getirilmesiyle oluşturulmuş öz Türkçe bir sözcüktür. Eski Türkçe döneminden beri Türkçenin söz varlığında yer almaktadır.
Gelişim Hattı
- Ana Türkçe: *sor- (sormak, istemek)
- Eski Türkçe: sor- (sormak)
- Eski Türkçe: sorgu (sual, sorgulama)
- Osmanlı Türkçesi: sorgu (sorgu)
- Türkiye Türkçesi: sorgu (sorgu)
Yapısal Parçalanış
- sor- Kök fiil
- sormak, araştırmak
- -gu Fiilden isim yapım eki
- eylemin adını veya sonucunu türetir
sor- (sormak) + -gu (fiilden isim eki) → sorgu (sorma eylemi veya sonucu)
Kökdaş Kelimeler
- Aynı sor- fiil köküne -u fiilden isim ekinin getirilmesiyle türetilmiştir.
- sorgu kelimesine +ç küçültme ve benzerlik ekinin getirilmesiyle türetilmiş başlık süsü.
- Aynı sor- fiil köküne -un eki getirilerek türetilmiş kavram.