okyanus Fransızca
océan
Türkçeye Fransızca 'océan' veya doğrudan Eski Yunanca 'ōkeanós' sözcüğünden geçmiştir; kökeni Yunan mitolojisinde dünyayı çevrelediğine inanılan ulu nehir ve deniz tanrısı Okeanos'a dayanır.
Gelişim Hattı
- Eski Yunanca: Ōkeanós (dünyayı çevreleyen büyük ırmak ve deniz tanrısı)
- Latince: oceanus (büyük deniz, okyanus)
- Fransızca: océan (okyanus)
- Osmanlı Türkçesi: okyanus (büyük deniz)
- Türkçe: okyanus (anakıtaları ayıran çok büyük deniz)
Anlam Evrimi
- Dünyayı çevrelediğine inanılan mitolojik ırmak/deniz tanrısı
- Akdeniz'in dışındaki bilinmeyen engin sular
- Kıtaları birbirinden ayıran geniş deniz kütlesi
Türkçedeki İlk İzler
- Osmanlı Türkçesi metinlerinde ve haritalarında 'Bahr-i Okyanus' biçiminde en geç 16. yüzyıldan (Pîrî Reis ve Kâtip Çelebi dönemi) itibaren görülür.
- Cumhuriyet döneminde modern coğrafya terimi olarak standartlaşmıştır.
Kökdaş Kelimeler
- Okyanusya
- Oceania; Okyanus adalarını kapsayan coğrafi bölge adı, aynı kökten türemiştir.
- osenografi
- Fransızca 'océanographie' (okyanus bilimi) sözcüğünden alıntıdır.