Gelişim Hattı

1. Latince: opus (iş, çalışma)
2. Latince: facere (yapmak, etmek)
3. Latince: opificium (iş yapma, zanaat)
4. Latince: officium (vazife, görev, hizmet, iş)
5. Eski Fransızca: ofice (görev, makam, ibadet)
6. Fransızca: office (büro, yazıhane, görev yeri)
7. Türkçe: ofis (çalışma odası, büro, iş yeri)

Yapısal Parçalanış

opus Kök isim

iş, çalışma, eser

facere Kök fiil

yapmak, yerine getirmek

opus (iş) + facere (yapmak) → officium (görev, iş görme) → office (iş yeri, büro)

Anlam Evrimi

1. Bir işi yapma, hizmet
2. Görev, vazife, dini ayin
3. Görevin ifa edildiği makam veya mekân
4. Büro, yazıhane, çalışma alanı

Türkçedeki İlk İzler

• Türkçede 20. yüzyılın başlarından itibaren Batılılaşma ve modern idari/ticari terimlerin ithaliyle 'büro' ve 'yazıhane' karşılığı olarak kullanılmaya başlanmıştır.
• Cumhuriyet döneminde Toprak Mahsulleri Ofisi (1938) gibi kamu kurum adlandırmalarında resmîleşmiştir.

Kökdaş Kelimeler

ofisboy

Fransızca/İngilizce office + boy birleşiminden gelen büro görevlisi.

subay

Doğrudan türeme olmasa da subay sözcüğünün kökü olan 'zabit/officer' kavramı Batı dillerinde Latince 'officium' kökünden gelir.

opera

Latince aynı 'opus' (eser, iş) kökünün çoğul biçiminden İtalyancaya ve Türkçeye geçmiştir.