morfik Fransızca
morphique
Kelime, Eski Yunanca 'şekil, biçim' anlamına gelen 'morphḗ' sözcüğünden türetilmiş Fransızca 'morphique' biçiminden Türkçeye geçmiştir.
Gelişim Hattı
- Eski Yunanca: morphḗ (biçim, şekil, form)
- Fransızca: morphique (biçimsel, şekille ilgili)
- Türkçe: morfik (biçimsel, şekle ait)
Yapısal Parçalanış
- morph- Kök
- biçim, şekil
- -ique Sıfat yapım eki
- ile ilgili, ait
morph- (biçim) + -ique (aitlik eki) → morphique (biçimsel)
Anlam Evrimi
- Biçim veya şekle ilişkin olma
- Yapısal veya morfolojik nitelik taşıma
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede 20. yüzyıldan itibaren özellikle dilbilim, biyoloji ve jeoloji gibi bilimsel/akademik terminolojilerde türetim ve birleşik biçimlerde (ör. izomorfik, amorfik) veya doğrudan sıfat olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Kökdaş Kelimeler
- Eski Yunanca morphḗ (biçim) + lógos (bilim) köklerinden türeyen biçimbilim terimi.
- Eski Yunanca a- (olumsuzluk ön eki) + morphḗ (biçim) bileşiminden türeyen şekilsiz, biçimsiz anlamındaki sözcük.
- Eski Yunanca polýs (çok) + morphḗ (biçim) köklerinden türeyen çok biçimlilik terimi.
- Eski Yunanca ísos (eş, denk) + morphḗ (biçim) köklerinden türeyen eş biçimli terimi.