miras Arapça
ميراث (mīrāṯ)
Türkçeye Arapçadan geçen kelime, 'varis olmak, kalıt kalmak' anlamına gelen w-r-ṯ kökünden türetilmiş bir isimdir.
Gelişim Hattı
- Ön Sami Dili: *warit- (varis olmak)
- Arapça: wariṯa (varis oldu, miras kaldı)
- Arapça: mīrāṯ (miras, tereke)
- Osmanlı Türkçesi: mīrās (miras)
- Türkçe: miras
Yapısal Parçalanış
- mī- Ön ek / İsim kalıbı
- Mif'āl vezninde isim yapma ögesi
- w-r-ṯ Kök fiil
- Kalıt kalmak, varis olmak
m- (vezin ögesi) + w-r-ṯ (kök) → mīrāṯ (kalıt, miras)
Anlam Evrimi
- Ölen birinden kalan pay veya hak
- Maddi mal varlığı ve tereke
- Kültürel ve manevi kalıt
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 14. yüzyıldan itibaren Eski Anadolu Türkçesi metinlerinde görülür.
- Kuran tercümeleri ve ilk fıkıh metinlerinde 'tereke' ve 'kalıt' karşılığı olarak kaydedilmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- Arapça wāriṯ; aynı kökten türeyen ve 'mirasçı' anlamına gelen etken ortaç.
- Arapça wirāṯat; aynı kökten 'mirasçılık, kalıtım' anlamında mastar.
- Arapça tawāruṯ; aynı kökten türeyen ve 'birbirinden miras alma' anlamına gelen işteş mastar.