madara Yunanca
μαδάρα (madára)
Türkçeye Çağdaş Yunancadan geçen kelime, Eski Yunancada 'dökülmüş, çıplak, tüysüz' anlamına gelen sözcükten türemiştir.
Gelişim Hattı
- Eski Yunanca: madarós (nemli, erimiş, dökülmüş, saçsız/çıplak)
- Orta Yunanca: madára (tüysüzlük, çıplaklık; çorak/çıplak arazi)
- Çağdaş Yunanca: madára (çıplak dağ veya arazi; fiyasko, rezillik)
- Türkçe: madara (kötü, değersiz, rezil)
Yapısal Parçalanış
- madarós Kök sıfat
- dökülmüş, tüysüz, çıplak
- -a Dişil/isim yapım eki
- durum veya yer bildiren ek
madarós (çıplak, dökülmüş) + -a → madára (çıplaklık, tüysüz dağ zirvesi)
Anlam Evrimi
- Dökülmüş, tüysüz, çıplak
- Ağaçsız, çorak ve çıplak dağ/arazi
- Açıkta kalmış, rezil olmuş, fiyasko
- Kötü, değersiz, gülünç duruma düşmüş
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede argo ve halk ağzında en geç 20. yüzyıl başlarından itibaren 'kötü, değersiz, rezil' anlamıyla kaydedilmiştir.
- Ahmet Rasim'in şehir mektupları ve dönemin argo sözlüklerinde 'madara etmek / madara olmak' deyimleri halinde yer alır.