liman Yunanca
λιμάνι (limáni)
Türkçeye Yunanca 'limáni' sözcüğünden geçmiştir; kökeni Eski Yunanca sığınak ve liman anlamındaki 'limḗn' sözcüğüne dayanır.
Gelişim Hattı
- Eski Yunanca: limḗn (koy, sığınak, liman)
- Orta Yunanca: limánion (limancık, liman)
- Yunanca: limáni (liman)
- Osmanlı Türkçesi: لیمان (liman)
- Türkçe: liman
Yapısal Parçalanış
- limḗn Kök isim
- koy, sığınak, liman
- -ion Küçültme eki
- küçültme bildirir
limḗn (liman) + -ion (küçültme eki) → limánion → limáni (liman)
Anlam Evrimi
- Gemi barınağı, korunaklı koy
- Gemilerin yük alıp indirdiği tesis ve doğal/yapay sığınak
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 14. yüzyıldan (Kitâb-ı Mecmû-ı Tercümân-ı Türkî ve Acemî ve Mugalî) itibaren yazılı metinlerde tespit edilmektedir.