kulaklık Türkçe
kulaklık
Eski Türkçe ses organı anlamına gelen 'kulkak' kökenli 'kulak' sözcüğüne, aitlik veya araç bildiren '+lIK' yapım ekinin getirilmesiyle türetilmiştir.
Ses dinlemeye, dış sesleri engellemeye veya kulakları soğuktan korumaya yarayan araç.
Gelişim Hattı
- Ana Türkçe: *kulkak (kulak)
- Eski Türkçe: kulkak / kulġak (kulak)
- Orta Türkçe: kulak (kulak)
- Türkiye Türkçesi: kulaklık (kulaklık)
Yapısal Parçalanış
- kulak İsim kökü
- İşitme organı
- -lık İsimden isim türetme eki
- Aitlik, nesne veya araç kılan ek
kulak (işitme organı) + -lık (araç türetme eki) → kulaklık
Kökdaş Kelimeler
- kulak
- Aynı kökten türeyen temel işitme organı adı.
- kulakçık
- 'Kulak' sözcüğüne küçültme eki +-çIk getirilerek türetilmiş kalp organı parçası.