Gelişim Hattı

1. Proto-Türkçe: *kāp- / *kāgur- (kavurmak, kurutmak)
2. Eski Türkçe: kavur- / kawur- (ateşte veya yağda kızartmak)
3. Eski Türkçe: kawurmaç (kavrulmuş buğday/yiyecek)
4. Orta Türkçe: kavurma (kavrulmuş et, kavurma işlemi)
5. Türkiye Türkçesi: kavurma

Yapısal Parçalanış

kavur- Kök fiil

yağda veya susuz ateşte pişirmek

-ma İsim-fiil / Fiilden isim yapım eki

eylemin adını veya eylem sonucunda ortaya çıkan nesneyi türetir

kavur- (pişirmek, kızartmak) + -ma (eylem/nesne eki) → kavurma

Anlam Evrimi

1. Ateşte veya yağda kızartma, kavurma eylemi
2. Kendi yağıyla pişirilip saklanan et yemeği

Türkçedeki İlk İzler

• Kök fiil olan 'kawur-', Divânu Lugâti't-Türk'te (1073 civarı) 'kawurdı' (eti kavurdu) şeklinde belgelenmiştir.
• İsim olarak 'kavurma' biçimi Osmanlı Türkçesinde en geç 14. ve 15. yüzyıl metinlerinden itibaren bir et yemeği ve pişirme yöntemi olarak kaydedilmiştir.

Kökdaş Kelimeler

kavruk

kavur- kökünden türeyen, kavrulmuş veya yanmış anlamındaki sıfat

kavurga

kavur- fiilinden türetilmiş, kavrulmuş buğday veya mısır tanesi