iltica Arapça
إلتجاء (ilticāʾ)
Arapça l-c-ʾ kökünden türeyen ve sığınma, himaye arama anlamına gelen ilticāʾ kelimesinden Türkçeye geçmiştir.
Gelişim Hattı
- Arapça: l-c-ʾ (sığınmak, başkasına başvurmak)
- Arapça: ilticāʾ (sığınma, iltica etme)
- Osmanlı Türkçesi: ilticā (sığınma)
- Türkçe: iltica (sığınma, sığınmacılık)
Yapısal Parçalanış
- iftiʿāl Vezin kalıbı
- Dönüşlülük / edilgenlik bildiren masdar kalıbı
- l-c-ʾ Üçlü samî kök
- Sığınmak, baş vurmak
l-c-ʾ (sığınmak) + iftiʿāl kalıbı → ilticāʾ (sığınma eylemi)
Anlam Evrimi
- Bir yere ya da kişiye sığınma, himaye arama
- Siyasi veya zorunlu sebeplerle yabancı bir ülkeye sığınma
Türkçedeki İlk İzler
- Osmanlı Türkçesi metinlerinde en geç 15. yüzyıldan itibaren sığınma ve yardım dileme anlamıyla kaydedilmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- Arapça aynı l-c-ʾ kökünün ism-i fail (etken ortaç) biçimi olan multaciʾ (sığınan kimse) sözcüğünden gelir.
- Arapça aynı l-c-ʾ kökünden türeyen ve sığınılacak yer, barınak anlamına gelen ism-i mekân kalıbıdır.