fiil Arapça
فعل (fi'l)
Arapçada 'yapmak, eylemek' anlamına gelen f-'-l kökünden türeyen fi'l sözcüğü, Osmanlı Türkçesi üzerinden Türkçeye geçmiştir.
Bir iş, oluş veya durum bildiren kelime; eylem.
Gelişim Hattı
- Ön Semitik: *pa'al- (yapmak)
- Arapça: فعل (fi'l) (yapma, eylem, iş)
- Osmanlı Türkçesi: فعل (fi'l) (eylem, amel)
- Türkçe: fiil (eylem)
Yapısal Parçalanış
- ف-ع-ل (f-'-l) Kök
- yapmak, eylemek
f-'-l (yapmak) kökünün masdar biçimi → fi'l (yapma, eylem)
Kökdaş Kelimeler
- fail
- f-'-l kökünün etken ortaç biçimi; eylemi yapan kişi, özne.
- meful
- f-'-l kökünün edilgen ortaç biçimi; eylemden etkilenen, nesne.
- faal
- f-'-l kökünün mübalağalı etken biçimi; çok eyleyen, etkin.
- faaliyet
- faal sıfatından yapılmış soyut isim; çalışma, etkinlik.