ekmek Türkçe
ekmek
Öz Türkçe bir kelime olan ekmek, Proto-Türkçe *ebmek veya *ötmek biçimlerine kadar uzanır ve tarihsel süreçte ses değişimleriyle günümüzdeki halini almıştır.
Tahıl unundan yapılan, fırında pişirilen temel besin maddesi.
Gelişim Hattı
- Proto-Türkçe: *ebmek (ekmek, besin)
- Eski Türkçe: epmek / etmek (ekmek)
- Harezm Türkçesi: eykmek (ekmek)
- Osmanlı Türkçesi: ekmek (ekmek)
- Türkiye Türkçesi: ekmek (ekmek)
Anlam Evrimi
- Pişirilmiş unlu besin, genel yiyecek
- Temel gıda maddesi olan ekmek
Türkçedeki İlk İzler
- Eski Türkçe metinlerde (Divanu Lugati't-Türk) "ötmek" ve "epmek" biçimlerinde kaydedilmiştir.
- Osmanlı Türkçesinde 14. yüzyıldan itibaren "ekmek" biçimiyle yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır.