bekir Arapça
بكر (bakr)
Arapça 'bkr' (erken olmak, sabahın erken vakti, ilk olmak) kökünden türeyen ve 'genç deve yavrusu' ya da 'ilk doğan erkek çocuk' anlamlarına gelen 'bakr/bikr' sözcüğünden Türkçeye özel ad olarak geçmiştir.
Gelişim Hattı
- Proto-Samice: *bakr- (erken, genç yavru)
- Arapça: بَكْر (bakr) (genç deve, ilk doğan)
- Osmanlı Türkçesi: بكر (Bekir) (erkek özel adı)
- Türkçe: Bekir
Yapısal Parçalanış
- b-k-r Sami/Arapça kök
- Erken olmak, sabahın erken vakti, ilk olmak
b-k-r (erken/ilk) kökünden fa'l vezninde isimleşme → bakr (genç deve, ilk çocuk)
Anlam Evrimi
- Erken davranmak, ilk olmak
- Genç deve yavrusu
- İlk doğan çocuk / erkek özel adı
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede İslami dönemin başlarından (Karahanlı ve Eski Anadolu Türkçesi) itibaren özellikle Hz. Ebubekir'e izafeten şahıs adı olarak yaygın biçimde kullanılmıştır.
Kökdaş Kelimeler
- Aynı b-k-r kökünden türeyen ve 'dokunulmamış, ilk' anlamına gelen sözcük.
- b-k-r kökünden türeyen dişil biçim; el değmemiş kız.
- Ebū (baba) + Bekr (deve yavrusu/genç deve) tamlamasından gelen tarihi ve dini isim (Hz. Ebubekir).