beş Türkçe
bēş
Ana Türkçe dönemi ve öncesine dayanan kök bir sayı adıdır; tarihsel ve çağdaş tüm Türk yazı dillerinde korunmuştur.
Gelişim Hattı
- Ana Türkçe: *bēĺ (beş)
- Eski Türkçe: bēş (beş)
- Orta Türkçe: beş (beş)
- Türkiye Türkçesi: beş (beş)
Türkçedeki İlk İzler
- En geç 8. yüzyıla ait Orhun Yazıtları'nda (Kül Tigin ve Bilge Kağan yazıtları) 'beş' biçiminde belgelenmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- Tarihsel olarak aynı kökle ilişkilendirilen hipotezler bulunmakla birlikte biçimsel olarak tartışmalıdır.
- beş + -li türetimi.
- beş + -er üleştirme eki türetimi.