baran Farsça
باران (bārān)
Türkçeye Farsçadan geçen kelime, Proto-Hint-Avrupa dil ailesine kadar uzanan ve yağmur/su anlamına gelen bir kökten türemiştir.
Yağmur.
Gelişim Hattı
- Proto-Hint-Avrupa: *wer- (su, yağmur)
- Proto-İran: *vārā- (yağmur)
- Farsça: باران (bārān - yağmur)
- Osmanlı Türkçesi: باران (bārān - yağmur)
- Türkçe: baran (yağmur)
Yapısal Parçalanış
- bār Kök
- Yağmak, yağmur
- -ān İsim türetme eki
- İsim oluşturan ek
bār (yağmak) + -ān → bārān (yağmur)
Türkçedeki İlk İzler
- Türkçede en geç 14. yüzyıldan itibaren edebî ve tasavvufi metinlerde 'yağmur' anlamıyla kullanılmıştır.