Hangi kelimenin kökenini merak ediyorsunuz?

bahar Farsça

بهار (bahār)

Türkçeye Farsçadan geçen 'bahar', ilkbahar mevsimini ve genel olarak yeşermeyi, tazeliği ifade eder. Kökü Proto-Hint-Avrupa dilindeki parlamak ve parıldamak köklerine kadar uzanır.

Gelişim Hattı

  1. Proto-Hint-Avrupa: *bʰeh₁- (parlamak, aydınlanmak)
  2. Proto-Hint-İran: *bʰā́ras
  3. Avestaca: vaŋri- (bahar)
  4. Pehlevice: wahār (ilkbahar)
  5. Farsça: بهار (bahār) (ilkbahar, çiçek açma zamanı)
  6. Osmanlı Türkçesi: بهار (bahār) (ilkbahar, çiçek)
  7. Türkçe: bahar

Anlam Evrimi

  1. Işıma, parıldama
  2. Çiçek açma, canlanma dönemi
  3. İlkbahar mevsimi

Türkçedeki İlk İzler

  • Türkçede en geç 14. yüzyıldan (Kutb'un Hüsrev ü Şirin tercümesi ve Yunus Emre Divanı) itibaren yazılı metinlerde yer alır.
  • Tarihsel metinlerde hem doğrudan ilkbahar mevsimini hem de çiçek, tomurcuk ve tazeliği nitelemek için kullanılmıştır.

Kökdaş Kelimeler

Türkçe 'ilk' ve Farsça 'bahar' kelimelerinin birleşimiyle kıştan sonraki mevsimi belirtir.
Türkçe 'son' ve Farsça 'bahar' kelimelerinin birleşimiyle 'ikinci bahar, güz' anlamında kullanılır.
Arapça bahār (koku, çiçek) kökünden çoğullaşan ve aynı Hint-İran kökenine dayanan lezzet verici bitkiler.

Tartışma