büşra Arapça
بشرى (buşrā)
Arapçada 'müjde, sevinçli haber' anlamına gelen buşrā (بشرى) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir; kökü 'müjdelemek, sevinçle yüzü parıldamak' anlamındaki b-ş-r köküne dayanır.
Gelişim Hattı
- Ön Samice: *bašar- (müjdelemek, sevinçli olmak / deri, yüz)
- Arapça: b-ş-r (ب-ش-ر) (müjdelemek, sevinçli haber vermek)
- Arapça: buşrā (بشرى) (müjde, sevinçli haber)
- Osmanlı Türkçesi: büşrā (بشرى) (müjde, hayırlı haber)
- Türkçe: büşra (müjde; aynı zamanda yaygın bir kadın adı)
Yapısal Parçalanış
- b-ş-r Kök
- Müjdelemek, sevinç vermek
- -ā İsim vezni eki (fuʿlā kalıbı)
- Mücerret/somut isim türetir
b-ş-r (müjdelemek) kökünden fuʿlā vezninde türetilen buşrā (müjde, sevindirici haber)
Anlam Evrimi
- Yüzü sevinçle aydınlanmak, sevinç haberi almak
- Müjde, sevinçli haber
- Kişi adı (özel isim) olarak kullanımı
Türkçedeki İlk İzler
- Osmanlı Türkçesi metinlerinde Kur'an kaynaklı terim ve edebi kavram olarak en geç 14. yüzyıldan itibaren görülür.
- Cumhuriyet döneminde Türkiye Türkçesinde yaygın bir kadın ismi olarak kullanımı süregelmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- beşaret
- Arapça bişāret (müjde, sevinçli haber) sözcüğünden; aynı köktendir.
- tebşir
- Arapça tabşīr (müjdeleme, sevinçli haber verme) sözcüğünden; aynı köktendir.
- mübeşşir
- Arapça mubaşşir (müjdeci, müjdeleyen) sözcüğünden; aynı köktendir.
- beşer
- Arapça başara(t) (deri, ten, insan cildi) kökünden türeyen insan anlamındaki sözcükle etimolojik akrabadır.