avrupa İtalyanca
Europa
Türkçeye İtalyanca Europa biçiminden geçen kelimenin kökeni, Antik Yunan mitolojisindeki Eurṓpē (Εὐρώπη) adına ve buradan türetilen coğrafi adlandırmaya dayanmaktadır.
Gelişim Hattı
- Eski Yunanca: eurýs (geniş) + ṓps (yüz, göz)
- Eski Yunanca: Eurṓpē (mitolojik figür ve batıdaki anakara)
- Latince: Europa (Avrupa kıtası)
- İtalyanca: Europa (Avrupa)
- Osmanlı Türkçesi: اوروپا (Avrupa)
- Türkçe: Avrupa
Yapısal Parçalanış
- eurys Sıfat kökü
- Geniş, engin
- -ops İsim kökü / bileşen
- Yüz, göz, görünüş
eurys (geniş) + ops (yüz/göz) → Eurṓpē (geniş yüzlü / engin bakışlı)
Anlam Evrimi
- Mitolojide Fenikeli prenses figürü
- Yunan anakarasının kuzey/batı kısımları
- Ege ve Akdeniz'in kuzeyindeki anakara/kıta
Türkçedeki İlk İzler
- Osmanlı Türkçesinde en geç 17. ve 18. yüzyıl sefaretnamelerinde ve coğrafya metinlerinde görülür.
- Kâtip Çelebi'nin Cihannümâ eserinde Avrupa coğrafyasından bahsederken yer almaktadır.
Kökdaş Kelimeler
- eurýs köküyle doğrudan olmasa da Yunanca eu- ön eki ve kök türevleriyle akraba leksikal bağlamda yer alır.