şener Türkçe
Şener
Türkçe kökenli 'şen' (neşeli, sevinçli) sıfatı ile 'er' (erkek, yiğit kimse) sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuş birleşik bir kişi adıdır.
Gelişim Hattı
- Eski Türkçe: şen (şen, neşeli, bayındır) + er (erkek, yiğit, kişi)
- Türkiye Türkçesi: Şener (şen, neşeli erkek/yiğit)
Yapısal Parçalanış
- şen Sıfat kökü
- neşeli, sevinçli, hayat dolu
- er İsim kökü
- erkek, yiğit, insan
şen (neşeli) + er (yiğit, erkek) → Şener (şen erkek, neşeli kimse)
Anlam Evrimi
- Şen ve neşeli kimse / yiğit
Türkçedeki İlk İzler
- Cumhuriyet döneminde yaygınlaşan öz Türkçe isim türetme eğilimiyle 20. yüzyılda kişi adı olarak kaydedilmiştir.
Kökdaş Kelimeler
- Birleşik ismin ilk ögesini oluşturan sıfat.
- Birleşik ismin ikinci ögesini oluşturan isim kökü.
- 'Şen' kökünden türetilmiş bir diğer Türkçe kişi adı.
- Aynı şekilde 'er' son bileşeniyle kurulmuş bir başka birleşik kişi adı.